راست‌به‌چپ را از روز اول بگذار

اگر راست‌به‌چپ را آخر کار اضافه کنی، فاصله‌ها، آیکون‌ها و منو جا به‌جا می‌شوند. این‌جا از اول دو صفحه داریم، نه یک صفحه که بعداً برگردد. فارسی زیر /fa/ است و انگلیسی زیر /en/. این یادداشت کوتاهِ همان تصمیم است. خوشه‌اش در موضوع راست‌به‌چپ است، و نسخه‌ی بلند دو مسیر، نه یک صفحه‌ی وارونه.

هر زبان مسیر خودش را دارد

عنوان، توضیح، و نوشته‌ی هم‌نام در زبان دیگر به هم وصل‌اند، ولی فقط وقتی فایل دوم واقعاً باشد. hreflang برای نوشته وقتی روشن می‌شود که همان نامک در پوشه‌ی دیگر باشد. اگر جفت نباشد، دکمهٔ زبان به فهرست وبلاگ دیگر می‌رود و سرصفحه ادعای ترجمه نمی‌کند. نشانی متعارف خود همان صفحه است، نه زبان مقابل. جزئیات آدرس در نشانی متعارف خود صفحه است است.

ریشه‌ی / خانه‌ی سوم نیست. noindex است، dir ندارد، و به /fa/ یا /en/ می‌فرستد. جهت راست‌به‌چپ از صفحه‌ی فارسی می‌آید.

جهت و فونت با زبان عوض می‌شود

روی سند فارسی lang برابر fa-IR است و dir برابر rtl. انگلیسی en-US و ltr می‌ماند. فونت با :lang(fa) عوض می‌شود، نه با جهت: صفحه‌ی فارسی وزیرمتن را اول می‌گذارد و انگلیسی Inter را. رقم فارسی را هم جهت نمی‌سازد. fa-IR نویسه را می‌سازد.

ویژگی منطقی، مثل inset-inline-start و margin-inline، با dir لبه عوض می‌کند. گرادیان، مبدأ scaleX، و بوم این کار را خودبه‌خود نمی‌کنند. صفحه‌ای که فقط dir را برگرداند و این‌ها را رها کند، هنوز آینه است. تمرکز از همان لبه‌ای شروع می‌شود که خواندن می‌گوید چرا ترتیب Tab باید با همین لبه یکی باشد.

عدد و تاریخ فارسی از تقویم هجری خورشیدی می‌آیند، جایی که کد fa-IR یا calendar: 'persian' داده است. این برچسب ساعت تهران را آدرس پستی نمی‌کند.

خصوصی یعنی فقط نام و بازه

کارت پروژه‌ی خصوصی توضیح، موضوع، لینک و پیام کامیت ندارد. فقط نام، زبان، بازه‌ی فعالیت و تعداد کامیت سال گذشته دیده می‌شود. جزئیات کار مشتری این‌جا نمی‌آید و اسم مشتری ساخته نمی‌شود.

صفحه‌ی همکاری همان حد را برای تماس می‌گوید. تنها راه عمومی تلگرام است، @MH759.

این یادداشت کنار کدام نوشته‌هاست

چرا این سایت را از نو ساختم می‌گوید ابزار چیست و حرکت کی مجاز است. این سایت نسخه‌ی خیلی کوتاه همان معرفی است. این صفحه جهت را از روز اول می‌خواهد، و صفحه‌های بلندتر همان کد را آهسته‌تر طی می‌کنند.

لبهٔ شروع، نه آینه‌ی دقیقهٔ نود

سرصفحه لوگو را اول می‌گذارد، بعد پیوندهای خانه و وبلاگ و پروژه‌ها و درباره، بعد ابزارها. ناوبری flex است و در سند راست‌به‌چپ از راست چیده می‌شود. فاصله‌هایی که معنی‌شان «ابتدای سطر» است margin-inline و inset-inline-start دارند. لینک پرش هم به همان لبه چسبیده است. اگر این‌ها را با left نوشته بودم، فارسی باید برای هر فاصله یک قانون دوم می‌داشت.

چیزهایی که نباید برگردند از اول جدا شده‌اند، نه بعد از شکایت. نام ریپازیتوری، زبان، ستاره، خانه‌های فعالیت، و بلوک کد dir="ltr" دارند. دکمه‌ی ⌘K هم همین‌طور. پالت و ترمینال گفت‌وگوی لاتین‌اند. این جزیره‌ها وصله نیستند. از روز اول قرار بوده لاتین آینه نشود.

انتخاب فونت هم به جهت وصله نشده. در استایل سراسری هم :lang(fa) هست و هم html[lang|='fa']. هر دو fa-IR را می‌گیرند، چون زبان سند دقیقاً fa نیست. انتخابگر دقیق html[lang='fa'] این سند را نمی‌گیرد. اگر فقط آن بود، وزیرمتن عقب می‌ماند و Inter جلوی فارسی می‌نشست.

جایی که جهت دیر برسد، دیده می‌شود

گرادیان 90deg جهت صفحه را گوش نمی‌دهد. نوار کم‌وزیاد شهر کامیت‌ها برای فارسی با scaleX(-1) آینه شده است. مبدأ scaleX روی نوار پیشرفت و میله‌ی مهارت فیزیکی است و برای راست‌به‌چپ جدا right می‌شود. بوم معرفی و صحنهٔ سه‌بعدی document.dir را خودشان می‌خوانند. اگر این خط‌ها آخر کار اضافه شوند، هر کدام یک جا را درست می‌کنند و بقیه را جا می‌گذارند.

ورودی جست‌وجوی وبلاگ هنوز padding-left دارد. این را به‌عنوان تمام‌شدن راست‌به‌چپ معرفی نمی‌کنم. نشان می‌دهد یک ویژگی فیزیکی، حتی کنار بقیه‌ی طرح، لبه‌ی راست را خودش پیدا نمی‌کند.

روی عرض کم، ناوبری به پایین صفحه می‌رود ولی در سند همان سرصفحه می‌ماند. جای دیده‌شدن و جای Tab یکی نیست. این را در یادداشت تمرکز باز کرده‌ام. اینجا فقط به این دلیل می‌آید که جابه‌جایی بصری، اگر از اول فکر نشده باشد، ترتیب خواندن را هم به‌هم می‌ریزد.

عدد فارسی هم از dir نمی‌آید. آمار و تاریخ از fa-IR یا تقویم persian قالب می‌شوند. ستارهٔ گیت‌هاب روی کارت، داخل جزیره‌ی لاتین، عدد خام می‌ماند. یک قانون دیرهنگام که «همه‌ی رقم‌ها را فارسی کن» این تفاوت را پاک می‌کرد.

پاپیچ لینک همکاری را دارد و نوار سرصفحه نه. صفحه‌ی همکاری هم lang و dir خودش را دارد. اگر راست‌به‌چپ فقط روی وبلاگ بود و همکاری چپ‌به‌راست می‌ماند، همان وصله دیده می‌شد. لینک پرش وقتی تمرکز می‌گیرد بالای سرصفحه‌ی چسبان می‌آید، چون z-index آن بالاتر است. این‌ها جزئیات روز اول‌اند، نه فهرست کار باقی‌مانده.

اگر یک چیز بماند این است: راست‌به‌چپ وصله‌ی آخر نیست. مسیر، جهت، فونت و حدِ کارت خصوصی از همان طرح اول‌اند. وصله‌ی دیر دیده می‌شود.